In deze blog vertellen we jullie over de Brusselreis van lichting 2022-2024 in oktober 2023. De stukken zijn door verschillende trainees geschreven. Voor beeldmateriaal: check onze socials!
Woensdag 11-10
Woensdagochtend verzamelden we op station Breda. Hier gelijk ons eerste succes: niemand was te laat.
Na een snelle lunch in het zonnige Brussel, vertrokken we naar ons eerste programmaonderdeel: het Europese Parlement. Hier hadden we eerst een gesprek met twee Europarlementariërs. De drukke week op het geopolitieke toneel, weerhield Mohammed Chahim niet om enthousiast te vertellen over zijn werk voor de EU. Mohammed is lid van de Nederlandse PvdA, waarvoor hij ook raadslid is geweest in Helmond. Inmiddels is hij onder andere de vicevoorzitter van de Europese Alliantie van Socialisten en Democraten. In deze rol moet hij hard werken om de verschillen binnen deze alliantie en tussen andere allianties te overbruggen om tot een meerderheid in het parlement te komen. Mohammed benadrukte hoe anders de sfeer is dan in de Nederlandse politiek: in Europa ervaart hij meer collegialiteit en minder strijd.
Tom Berendsen uit Breda schoof iets later aan. Hij vertelde ons bijvoorbeeld over hoe hij tegen de verhoudingen tussen Europa en China aankijkt en hoe hij hier aan werkt binnen de EU. Tom Berendsen is lid van het CDA, onderdeel van de grootste Europese Alliantie: de Europese Volkspartij.
Het was interessant om de wisselwerking te zien tussen de twee mannen, die inderdaad erg gezellig met elkaar waren, maar onder water toch ook duidelijke ideologische verschillen lieten zien. Duidelijk was ook dat het echte politici zijn: ook al deden ze hun best ruimte te geven aan vragen, waren ze heel goed in veel en verhalend vertellen.
Na het gesprek heeft Mohammed ons meegenomen naar de grote vergaderzaal van het Europese Parlement, de Hemicycle, waar we onze laatste vragen konden stellen. Ondanks de drukte, hebben we het optimale uit ons bezoek gehaald en daar heb ik enorm van genoten!
– Iris Zoet – trainee gemeente Oss
Donderdag 12-10
Om 7:00 uur in de ochtend, na de eerste inspirerende dag en gezellige avond, stond de tweede alweer voor de deur. Een dag vol met allerlei interessante en zeer uiteenlopende activiteiten.
Week of the Regions and Cities
Het was namelijk ‘The Week of the Regions and Cities’, een event dat ons gelegenheid gaf om deel te nemen aan verschillende lezingen, die zich bogen over uiteenlopende onderwerpen zoals de Greendeal, over het opbouwen van vertrouwen onder jonge burgers, of over het stedelijk beleid en landelijke gebieden.
Samen met Arian was ik bij het paneldebat over de Greendeal, met onder anderen Maroš Šefčovič, de vicevoorzitter van de Europese Commissie en Anders Wijkman, de president van de Club van Rome. We zaten tussen de strakke blauwe pakken en andere chique kledij.
Maar wat ons op dat moment vooral trof, was het besef dat, ondanks alarmerende signalen in de jaren ’70, landen tot op heden weinig stappen hebben ondernomen om klimaatverandering een halt toe te roepen. Gelukkig zijn er ook positieve ontwikkelingen: Europa heeft met de Green Deal laten zien dat we op belangrijke thema’s zoals klimaat internationaal kunnen samenwerken. Anders Wijkman sloot de paneldiscussie met een oproep om ervoor te zorgen dat de meest kwetsbaren in onze samenleving actief kunnen deelnemen aan deze groene transitie, wat belangrijk is voor behoud van draagvlak.
Brussels Platform Armoede
Na ons bezoek aan het huis van de Nederlandse Provincies stond een afspraak met Brussels Platform Armoede en een wijkwandeling met Freddie op het programma. Brussels Platform Armoede is een netwerkorganisatie die kennis en ervaring van mensen in armoede gebruikt en daarmee een brug vormt naar (o.a.) de Brusselse Overheid.
Freddie is acht jaar dakloos geweest en nam ons mee in zijn geschiedenis op straat. We liepen door de wijk Sint-Cathelijne en kwamen langs belangrijke plekken in het leven van Freddie. Brussel is de stad in Europa met een van de hoogste leegstandcijfers. Meer dan 17.000 woningen staan leeg, tegenover 7.500 dak- en thuislozen. Ondanks dat Freddie zich waarschijnlijk niet van deze cijfers bewust was, stond hij vaker voor een leegstaand gebouw. Bonkend tegen de deur vroeg hij zich af: ‘waarom mag en kan ik hier niet slapen?’ – terwijl hij bij andere huizen naar binnen keek en bij families de liefde en warmte zag.
Een ommekeer in zijn situatie kwam, nadat hij enkele dagen niet meer in de buurt was geweest van zijn geliefde pleintje en bewoners naar buiten kwamen en vroegen: ‘Hey Freddie, waar was je? Goed om je weer te zien.’ – Toen besefte Freddie dat hij niet alleen is in deze wereld en er toch nog mensen zijn die naar hem omkijken. Niet veel later is hij met hulp van een maatschappelijk werker van de straat geraakt en onder begeleiding gaan wonen. Het was daarna alsnog een lang proces om van zijn trauma’s te genezen en van zijn alcoholverslaving af te komen. Maar hij had tenminste weer een dak boven zijn hoofd.
Jij en ik
Wat we hebben geleerd is dat dak- en thuislozen gewone mensen zijn, die vaak gebukt gaan onder een zwaar verleden. Door een samenloop van omstandigheden, variërend van verlies van werk tot scheiding, ziekte of ander onheil, belanden zij op straat, dakloos en beroofd van hun thuis. Deze mensen, net als jij en ik, verlangen naar veiligheid, warmte en het kostbare menselijke contact dat ons bindt. Freddie deelde met ons zijn ervaring dat wanneer men op straat leeft, de wereld hen lijkt te vergeten. Voorbijgangers doen alsof zij onzichtbaar zijn, alsof zij er niet toe doen. En hierin schuilt het zaad van wantrouwen in de medemens, dat de bereidheid tot hulpverlening doet afnemen.
Het was een aangrijpend verhaal en erg contrasterend met de activiteiten in de ochtend. Ik vraag me af of Freddie zich in die tijd wel eens druk maakte over klimaatverandering en de rol van Europa hierin… eerlijk gezegd denk ik van niet. En toen begreep ik dat klimaatzorgen een luxe is en waarom Anders Wijkman opriep om oog te hebben voor de meest kwetsbaren in onze samenleving. Als je met overleven bezig bent, is dat het enige waar jij je zorgen om maakt.
Dat, én de impact die je kan maken op iemands leven door vriendelijkheid en oprechte interesse is groter dan je zelf kan voorstellen. Je kan mensen met een kleine inspanning het geloof in morgen geven. Zoeken wij naar de oorzaak van iemands dakloosheid, of vinden wij de mens achter het uiterlijke verval door begrip en vrede te bieden? In deze tijd van toenemende polarisatie, verharding, vervreemding en oorlog, zou dit de boodschap van menselijkheid moeten zijn.
– Jelle Scheepers – trainee gemeente Bergen op Zoom
Het Huis van de Nederlandse provincies
Tussen de workshops van de “European week of Cities and Regions” en de wijkwandeling met ex-dakloze Freddie bezochten wij ook het huis van de Nederlandse provincies.
Het HNP fungeert als de vooruitgeschoven post van de 12 provincies en grote steden in Nederland. Het vertegenwoordigt de decentrale overheden en stelt hen in staat om vroegtijdig invloed uit te oefenen op Europese wet- en regelgeving met betrekking tot uitvoering, handhaving en subsidies. Op verschillende beleidsterreinen werkt het HNP samen door belangenbehartiging, het signaleren van ontwikkelingen, informatievoorziening en advisering.
Bij het HNP kregen we een presentatie en gingen we in gesprek met twee Public Affairs adviseurs, Rick Maijer en Machteld van Dijk-Broberg. Rick behartigt samen met zijn collega’s de belangen van de provincie Limburg in Brussel, terwijl Machteld dat doet voor de provincie Noord-Brabant. Voor mij was het een weerzien met een oude bekende, aangezien Rick mijn voormalige docent was op de bachelor European Studies. Het was leuk om hem weer te zien en te spreken.
Om ons geheugen op te frissen, begonnen we met een korte uitleg over de ‘basics’ van de Europese Unie en haar instituties. Na de uitleg werd onze kennis natuurlijk getest. Ik zeg natuurlijk omdat ik mijn voormalig docent ken. Hij stond erom bekend quizzen, zoals Kahoot, op een leuke manier in te zetten om de stof uit te leggen. Als oud-student European Studies voelde ik ook enigszins de druk om alle vragen correct te beantwoorden, uiteraard :)
In het tweede gedeelte van de presentatie doken we dieper in op de inhoud. Rick en Machteld vertelden ons over het belang van de vertegenwoordiging van de provincies in Brussel, waar het vaak de provincies zijn die Europese wetgeving moeten uitvoeren. Ze legden uit hoe ze de belangen van hun provincies behartigen door al in een vroeg stadium invloed uit te oefenen in het Europese wetgevingsproces.
Ook lichtten ze toe hoe de provincies samenwerken om voor gezamenlijke belangen een efficiënte en effectieve lobby in Brussel te realiseren. Deze vorm van samenwerking vind ik bijzonder interessant, omdat dit blijkbaar in Brussel niet heel gebruikelijk is.
Al met al was het een hele leuke, interactieve en vooral informatieve sessie waarin we inzicht kregen in Europese belangenbehartiging en gezamenlijke inspanningen van provincies op Europees niveau.
– Muhammed Dogan – trainee gemeente Meierijstad
Vrijdag 13-10
Huis van de Europese Geschiedenis We sloten onze reeks van activiteiten met een bezoek aan het huis van de Europese geschiedenis. Een gids leidde ons rond en heeft ons in het museum door de geschiedenis van Europa en de Europese Unie, nja, gegidst. Hier kregen wij een opfrissing over hoe maatschappelijke ontwikkelingen en gebeurtenissen de historie van Europa en de Europese Unie beïnvloed hebben. Natuurlijk weet ik dat de Europese Unie niet altijd bestaan heeft, maar als jonge millennial ben ik opgegroeid met de vanzelfsprekendheid van de Europese Unie. De inbeelding van een wereld zonder haar komt niet vanzelf, maar vergt veel energie. Het stil staan zowel bij de wereld vóór de Europese Unie als bij haar kwetsbaarheden en imperfecties was daarom waardevol.
– Bas Bakx – trainee gemeente Eindhoven
Informele activiteiten en ‘verlenging’ werkbezoek
Naast de vele educatieve bezoeken en gesprekken hebben we gelukkig ook genoeg tijd gehad om te ontspannen.
Het ruime en heerlijk ruikende aanbod aan eten van verschillende landen en culturen bezorgde ons ’s avonds keuzestress bij Foodmarkt Wolf, waar we aan lange tafels smikkelden van Indiaas, Mexicaans, Syrisch, Italiaans en Vietnamees eten. De voetjes kregen zin om te dansen in het Delirium Village, de beruchte Brusselse steeg met tal van opties voor de speciaalbierliefhebber, en voor de karaoke fanaat huurden we een miniscule privéruimte waar we met zo’n twintig man luidkeels “België” meezongen. Ook genoten we van mosselen, frietjes, pasta en wafels bij Chez Léon, waar we allemaal continue dubbel lagen van het lachen. We hobbelden het bijzondere biercafé Goupil Le Fol binnen, waar LP’s van allerlei muzikanten, kranten en oude tijdschriften de plafonds en muren sierden en je je ogen uitkeek in het warme licht van ouderwetse lampen. We vulden de Ierse Pub met onze aanwezigheid, waar de live muzikant ons bleef bedanken voor de welkome drukte en gezelligheid, en snackten buiten op het terras tot we moe genoeg waren om te gaan slapen.
Voor degenen die nog wilden was er nog een extra nachtje aan de reis vast geplakt. Met de energie die we nog over hadden dwaalden we vrijdagavond rond in Bozar, een prachtig oud gebouw, waar DJ Richie Hawtin een feest had georganiseerd.
Voldaan en rijk aan nieuwe herinneringen vertrokken we (semi uitgeput) in groepjes weer terug naar het mooie Brabant. Zoals ze in België zeggen wanneer ze het glas heffen en elkaar als groep samen veel geluk toewensen: schol!
– Isabel Hut – trainee gemeente Bergen op Zoom