Uit de bubbel

Lize schreef een blog over haar motivatie om te solliciteren en haar eerste ervaringen als trainee.

 

Van kinds af aan wist ik al dat ik wat voor anderen wilde doen; ik ben open-minded en leergierig ingesteld. Al vroeg speelde ik met de metamorfose van bubbels en referentiekaders van waaruit mensen denken en doen. Uiteindelijk kwam ik zelf in de sectorbubbel van de jeugdzorg en het jeugdwelzijn terecht. Een plek waar ik zowel mijn passie als uitdaging in vond. Hulp verlenen aan mensen geeft mij veel voldoening. Ik heb altijd veel vrijwilligerswerk gedaan naast mijn bijbanen en mijn studie pedagogiek. Op een gegeven moment stond alles in het teken van jeugdzorg. Een bubbel waarin ik de afgelopen jaren met enorm veel plezier en warmte heb ondernomen.

Er valt echter nog heel veel te doen in het werkveld van de jeugdzorg. Doordat ik bij veel verschillende organisaties mee heb gelopen zag ik dat de verbindingen vaak misten en er soms onbegrip is tussen verschillende lagen in de sociale sector. Daardoor kwamen hulpverleners vaak niet tot hun recht, of kregen mensen niet de hulp die ze nodig hebben. Dat zette mij aan het denken net voor mijn afstuderen. Hoe kunnen we alles beter verbinden om zo meer te bereiken voor mensen die hulp nodig hebben?

Toen ik hierover begon na te denken, vertelde een vriendin mij over het traineeship van provincie Noord-Brabant. Twee jaar werken op verschillende lagen binnen de overheid om zo je maatschappelijke idealen te verwezenlijken. Daarvoor had ik nog nooit over de overheid nagedacht. Het enige dat ik in mijn werkende- en studerende leven van de overheid had gezien was de sociale sector. Zou dit wel iets voor mij zijn?

De sollicitatie

De visie van het traineeship gaf voor mij de doorslag om te solliciteren. Het werken aan je maatschappelijke idealen in combinatie met persoonlijke ontwikkeling sprak mij erg aan. Mijn talent ligt hem in het verbinden van organisaties en mensen vanuit empathie. Zo kunnen we samen het optimale bereiken voor mensen die het nodig hebben. Het was een enorme sprong in het diepe: Vanuit mijn veilige bubbel met fijne collega’s ineens naar een werkomgeving zonder bekenden, met een andere werkcultuur en werkwijze dan die ik gewend was: veel generalistischer en abstracter. De sociale sector is een sector waarin veel mensen elkaar kennen, hier kende ik niemand. Ik vond de sollicitatieperiode daarom ook heel spannend! Ik wist wie ik was en wat ik wilde bereiken en mijn gevoel zei me dat ik die wens tot verbinding wellicht wel kon gaan leggen. Tot mijn verbazing en blijdschap werd ik aangenomen na vier spannende rondes! Ik was door het dolle heen en had dat eerlijk gezegd niet verwacht. Een hulpverlener voor mijn gevoel met haar studie een beetje buiten de boot viel in vergelijking met de andere sollicitanten; dat maakte mij tijdens de sollicitaties wel eens onzeker!

Mijn eerste ervaringen

Nu de eerste trainee-periode er op zit kan ik alleen maar zeggen dat deze sprong in het diepe mij als persoon enorm verrijkt heeft. Ik was in eerste instantie totaal overdonderd toen ik uit mijn comfortzone en vertrouwde bubbel stapte. Ik leer andere sectoren en informatie kennen die allemaal op de een of andere manier te maken hebben met het mooier maken van de wereld.  Zo hadden we laatst een werkbezoek bij waterschap Aa en Maas, waar ik met open mond heb zitten luisteren. Ik heb bijvoorbeeld nooit geweten hoe moeilijk het is om medicijnresten uit water te filteren en was onder de indruk van hoe deze organisatie op hun manier bezig is met milieu en het welzijn van mens en dier. Daarnaast heb ik samen met mijn mede-trainees eens per maand hele waardevolle opleidingsdagen waarbij we werken aan onze persoonlijke ontwikkeling. We zijn een hele fijne groep met allemaal verschillende studieachtergronden. Hierdoor leer je ook veel andere invalshoeken en standpunten kennen. Samen werk je echt ergens aan, dat geeft veel energie.

Voor mijn eerste opdracht kwam ik als adviseur in het sociale domein terecht, het was dus gelukkig niet helemaal vreemd voor mij. Het brengt me tot nu toe precies dat waarom ik solliciteerde; ik krijg met veel verschillende mensen en expertises te maken en zoek daarin naar verbinding om het welzijn van mensen te vergroten. Er spelen veel verschillende belangen mee. Ik probeer als ambtenaar dát voor elkaar te krijgen welke voor mensen het meeste oplevert: daarin probeer ik altruïsme zoveel mogelijk te bewerkstelligen tussen alle belangen door. Zo heb ik tijdens mijn eerste periode bij een grote gemeente nu een samenwerking tussen een hogeschool en speciaal onderwijs op kunnen zetten voor vluchtelingenkinderen die tussen wal en schip vallen. Ook ben ik met hulpverleners en ondersteuners een panel aan het ontwikkelen om jongeren een stem te geven binnen overheidsland over de hulpverlening die ze hebben gehad binnen de gemeente waar ik nu voor werk; ik probeer zoveel mogelijk bottom-up te werken in plaats van top-down.

Eerst was ik bezig met individuele hulpvragen die sterk de diepte in gingen. Nu vraag ik me af waar mensen en organisaties tegen aan lopen in onze provincie. Hoe kunnen wij als overheid zaken zo faciliteren dat mensen het buiten goed met en voor elkaar kunnen regelen? Ik ging vanuit de menselijke diepte naar een helikopterview. Ik zie als ambtenaar nu veel meer bubbels en ik vind ze allemaal even interessant om van te leren én ze te verbinden om het voor mensen aangenamer te maken om in onze provincie te wonen!