Tentoonstelling

Een blog van trainee Rosalie over een tentoonstelling die ze heeft gemaakt voor haar opdracht bij de gemeente Eindhoven

“Het proces waar we aan staan en de manier waarop we dit doen, is voor ons heel nieuw en daarmee ook uniek in onze organisatie. Is het niet iets voor jou om hier ook een evaluatie van te maken, van dit proces?” De directeur kijkt me aan via het beeldscherm. Ik voel in mijn hoofd mijn ideeëndisco aan gaan en de gedachten flitsen langs. De energie stroomt naar mijn wangen, want ja hoor, langzaam worden ze rood. “Eh… om eerlijk te zijn geloof ik niet zo in stukken tekst bij evaluaties” begin ik aarzelend. “Dus ik wil het wel doen, maar dan wordt het iets geks” “misschien iets met foto’s ofzo” voeg ik snel toe. Ik voel mijn wangen branden en kijk verwachtingsvol naar het scherm.

Tot mijn grote verbazing zie ik mijn manager en directeur instemmend knikken. Het antwoord is kort, maar krachtig. “Ja alsjeblieft niet nog een stuk, ga het maar doen”

Als ik ophang merk ik dat ik van energie zit te stuiteren op mijn stoel. Zeiden ze nou echt ga maar doen?

Dit is hoe het begon met vertrouwen, energie en creativiteit. Voordat ik verder inga op wat er toen precies is begonnen, zal ik iets meer toelichten over mijn werk als trainee bij de Gemeente Eindhoven.

Ik heb een passie voor bewegelijke organisaties in de publieke sector. Werken bij een gemeente is dan of een hele logische of juist een hele gekke keuze. Aan de ene kant zijn gemeenten organisaties die vaak onderhevig zijn aan verandering. Iedere vier jaar verandert het bestuur en daarmee ook een deel van de context waarin ambtenaren werken. Daarnaast gaan veranderingen in de samenleving steeds sneller (en dit heeft invloed op de opgaven waar gemeenten voor aan de lat staan). Aan de andere kant is bureaucratie een gemeentelijke organisatie niet vreemd en werken veel van mijn collega’s bij de gemeente daar al een behoorlijke tijd, waardoor het tegelijkertijd een moeilijke organisatie is om te veranderen.

Bij de Gemeente Eindhoven werk ik als (trainee) strategisch adviseur bij het sociaal domein en houd ik me bezig met een groot verandertraject ‘Op weg naar een toekomstbestendig sociaal domein’. Na een trendverkenning bleek dat het sociaal domein moet veranderen om haar visie te realiseren én te zorgen voor een toekomstbestendig sociaal Eindhoven. Zodat de regie bij de inwoner ligt en inwoners zoveel als mogelijk in staat worden gesteld zelfstandig te zijn.

Onderdeel van mijn werkzaamheden is het meekrijgen en inspireren van collega’s over deze verandering. Ik heb een belangrijke overtuiging die ik hierin mee neem: veranderingen gebeuren altijd met emoties. Dit is niet erg, behalve als er wordt gedaan alsof dit niet zo is. Alleen zijn de meest gebruikelijke vormen van verslaglegging vaak niet geschikt om emoties te weergeven. Vandaar dat ik koos voor een andere vorm toen de directeur mij vroeg om een evaluatie. Samen met een aantal collega’s heb ik een creatieve verbeelding gemaakt van het veranderproces in het sociaal domein. Het bestaat uit gedichten, tekeningen, muziek en schilderingen: een heuse tentoonstelling dus. Eigentijds en digitaal de gehele maand januari te zien op het intranet van de gemeente. Ik kan hem dus helaas niet met jullie delen. Toch ik hoop dat het verhaal je inspireert om soms toe te geven aan je creatieve ingevingen, want wie weet maak jij ook opeens een tentoonstelling.

 

*Om een klein kijkje te kunnen geven in de tentoonstelling zie je hier een van de gedichten die Rosalie zelf heeft gemaakt voor de tentoonstelling