EU-simulatie
Als voorbereiding op onze reis naar Brussel gingen we op pad naar Den Haag, naar de Vertegenwoordiging in Nederland van de Europese Commissie om precies te zijn. We doken in het besluitvormingsproces van de EU. Oh nee, hoor ik sommigen van jullie al denken. De Europese Raad, de Raad van de Europese Unie, de Raad van Ministers, het Europees Parlement, de Europese Commissie… hoe zat dit ook alweer?!
Deze keer geen ‘suffe’ presentatie over hoe het allemaal werkt binnen de EU, maar we moesten direct in actiestand. Iedereen kreeg een verschillende rol toebedeeld. Zo vertegenwoordigden Sjoerd en Annik het Europees Parlement, Sam en Pauline de Europese Commissie en was ik de voorzitter van de Europese Raad. De rest van de groep was een lidstaat van de Europese Unie, met ieder zo hun eigen mening en belang.
De richtlijn waarover onderhandeld zou worden, was de chocoladerichtlijn, die ook echt in de EU behandeld is. Deze richtlijn gaat over wat wel en wat niet chocolade genoemd mag worden. Je zou denken dat dit een onnozel kinderachtig onderwerp is, maar deze discussie heeft in Brussel zeker plaatsgevonden en de richtlijn is er uiteindelijk ook gekomen. De definitie van chocolade is van belang voor de in- en export van de chocolade. Na een korte uitleg over de chocoladerichtlijn konden we van start.
Nadat de Europese Commissie hun voorstel had gedaan en alle lidstaten hun zegje hadden kunnen doen, kon er gestemd worden. En…. Helaas niet aangenomen. Hierna begon het echte werk, het lobbyen. Dit werd dan ook volop gedaan. De lidstaten zochten elkaar op en onderhandelden alsof hun leven ervan af hing. Er werden dealtjes gesloten over volgende stemmingen en er was zelfs bijna sprake van een Italexit. De lidstaten waren zo gefocust op elkaar, dat ze in sommige gevallen bijna vergaten naar de Europese Commissie te stappen. Dit is wel belangrijk, want de Europese Commissie moet uiteindelijk het voorstel doen en daar mogen de lidstaten alleen voor of tegen stemmen.
Hierna mocht de Europese Commissie opnieuw een voorstel doen. En ook hierop mochten de lidstaten nog kort reageren. Weer werd er gestemd, en…. Helaas weer niet aangenomen. Toch weet ik zeker dat wij er sneller waren uitgekomen dan de EU. Die hebben er uiteindelijk 8 jaar over gedaan om deze richtlijn vast te stellen. Er werd ons wel verzekerd dat dit zeer uitzonderlijk is!
Raadssimulatie
In december stond er weer een simulatie op de planning. Deze keer geen EU simulatie, maar een raadssimulatie. Ook hier kregen we allemaal een rol toebedeeld en gingen we direct in actiestand. Er waren natuurlijk raadsleden, wethouders en een burgemeester, maar er waren ook trainees lid van een actiegroep en niet te vergeten twee journalisten. De journalisten zorgden de hele dag voor de nodige spanning en sensatie.
De vraag waar we ons over gingen buigen was de opening van de winkels op zondag. Willen we concurreren met de omliggende dorpen en ook op alle zondagen open gaan? Of willen we juist de rust bewaren in het dorp en maar een beperkt aantal zondagen open zijn?
Terwijl het college van B&W aan de slag ging om een collegevoorstel op te stellen, gingen de fracties in overleg. Zo was ik onderdeel van de TBV, Tolbergs Belang Voorop, een lokale partij die vooral voor de lokale ondernemers en de gewone man opkomt. Wij waren dus ook duidelijk tegen de opening van winkels op de zondag. Lokale ondernemers kunnen namelijk, en zeker in deze markt, niet concurreren met de grote ketens door ook op zondag hun winkels open te houden.
Uiteindelijk kwam het college met een voorstel, namelijk 24 koopzondagen in het jaar (dus 2 per maand) en nog 2 extra koopzondagen in december voor de feestdagen. Hier waren wij het als TBV natuurlijk niet mee eens. Al snel vonden we onze medestanders in de PvdA en het CDA, ook zij waren niet blij met de extra koopzondagen. Na een goed overleg zijn we al snel tot een amendement gekomen op het collegevoorstel. We hadden met deze drie partijen ook nog een meerderheid en dus zou ons amendement aangenomen worden. Wel speelde bij het CDA dat ze op deze manier tegen het voorstel van hun wethouder gingen stemmen. Dat is niet iets wat wenselijk is. De VVD maakte dit tijdens het debat ook meteen duidelijk door te melden dat ze de coalitie hierop zouden laten klappen.
Ook tijdens de lunchpauze bleef iedereen goed in hun rol. Terwijl D66 tijdens de gesprekken in de achterkamertjes het belang van het verminderen van de ecologische footprint benadrukte, at het desbetreffende raadslid tijdens de pauze wel een broodje met vlees. Hierop werd hij dan ook meerdere malen aangesproken.
Terwijl iedereen druk bezig was met lobbyen, ontplofte de groepsapp met berichtjes van de journalisten. Er werden veel diepte interviews, roddelrubrieken en tweets gestuurd. Wel was het lastig om ook alles wat de journalisten deden in de gaten te houden. Dit zorgt voor extra drukte en soms ook ruis op de lijn. De VVD-fractie kwam bijvoorbeeld naar de pers met de bewering dat de zondagsopenstelling nog meer op zou leveren dan in eerste instantie in het collegevoorstel was beoogd. Gelukkig had de pers snel door dat dit fake news was. Hier trapten onze kritische journalisten niet in!
Uiteindelijk zijn er twee amendementen en een motie ingediend. Het bleef nog spannend, maar uiteindelijk werd onze motie aangenomen en kwamen er maar 12 koopzondagen (1x per maand) in Groot-Tolbergen!
Tijdens de nabespreking van de simulatie werden, doordat we het zelf doorleefd hebben, nog een aantal dingen extra bevestigd. Zo was het voor ons allemaal duidelijk dat het belangrijkste niet gebeurde tijdens de raadsvergadering, maar juist daarbuiten. Op die momenten zochten de fracties elkaar op om standpunten uit te wisselen. Ook werd de soms lastige positie van de wethouder in relatie tot diens fractie benadrukt. Zo kan de wethouder een voorstel mee ingediend hebben, maar ben je hier als fractie eigenlijk niet tevreden over. En wat doe je dan in zo’n geval? Dit heeft er zeker voor gezorgd dat ik me van deze dingen meer bewust ben geworden.
Al met al een hele leerzame dag waar ook nog eens een heleboel gelachen is. Wat wil je nog meer?
Door: Romy Bardoel