Pas ik ertussen?

Een jaar geleden zat ik er ook: de Inhousedag voor de Toekomst van Brabant. Ik was echt ontzettend nerveus, dit was het begin van een nieuwe fase. De weg naar een
baan. En de zenuwen begonnen thuis al. Wat doe je namelijk aan naar zoiets? Het is een soort open dag, dus eigenlijk niks geks, maar aan de andere kant is het wel hét moment om een goeie eerste indruk te maken… Casual chique dan maar. Ik zette de zorgen en kortstondige paniekaanvallen over de masterscriptie en mijn stage even opzij en liep het provinciehuis binnen. Daar werd ik begroet door een aantal trainees. Hen is het gewoon gelukt om binnen te komen, dacht ik bij mezelf, door al die selectierondes. Zou toch tof zijn als ik daar ook zou kunnen staan. Zou ik ertussen passen? Geen idee.

Aan het einde van de dag ging ik enthousiast naar huis. Wat een tof programma. Aandacht voor wie je bent en hoe je jezelf (professioneel) kunt ontwikkelen, in combinatie met een toffe baan bij de overheid. Een baan waarin je iets kan betekenen voor de samenleving. Waarin je ontdekt wat jíj belangrijk vindt. Dat zou ik wel graag willen. Maar die selectie… Jeetjemina, wie komt daar ooit doorheen?

En nu stond ik er zelf. Het is me gewoon gelukt. Gek is dat. Ik kan het soms nog steeds niet helemaal bevatten. Het ene moment zit je met kloppend hart te wachten op een telefoontje (terwijl je eigenlijk aan je scriptie zou moeten zitten). En dan ineens werk je alweer ruim een half jaar als trainee en sta je zelf mee te helpen op de Inhousedag.

Omdat ik mijn zenuwen van een jaar geleden nog zo goed kon herinneren, wilde ik graag de ochtendpresentatie verzorgen zodat ik iedereen wat meer op zijn gemak kon stellen. Samen met Inge, die ook destijds bij de Inhousedag was geweest. We dachten na over wat wij prettig hadden gevonden vorig jaar en wat wij graag hadden willen weten. Maar ook wat wij uniek vinden aan het programma en hoe we dat het beste konden overbrengen. Daarom creëerden we een open sfeer, met af en toe een geintje. Want bij het traineeship gaat het om jezelf zijn en jezelf leren kennen zodat je op professioneel vlak het verschil kan maken.

Ook vertelden we iets over hoe een werkdag of een opleidingsdag eruitziet. Want tot de dag dat ik zeven maanden geleden begon, had ik echt geen idee wat ik 36 uur per week zou gaan doen. Laat staan hoe zo’n opleidingsdag er uit zou zien. We lieten een overzicht zien van een willekeurige dag: een overleg met de wethouder, teamoverleg, tussentijdse terugkoppeling met opdrachtgevers en ’s avonds een bijeenkomst voor inwoners. Een dag waar ik zelf veel energie uit haal. Na mijn inleidende presentatie, werden er drie verschillende presentaties gegeven. Over de selectieprocedure, het opleidingsprogramma en de inhoudelijke trainee opdrachten.

Na afloop van de middag, tijdens de borrel, raakte ik aan de praat met wat studenten die erg enthousiast waren geworden over het traineeship. Maar die testen, hoe kom je daar doorheen? Je moet vooral veel oefenen, gewoon doen. Het liefst op tijd, dan leer je jezelf ook aan niet te veel op het klokje te kijken. En, let’s face it, je moet ook gewoon een beetje geluk hebben. En misschien help jij dan volgend jaar wel mee met het organiseren van de Inhousedag!