Oei, ik groei!

Een blog van trainee Marlou van Lubeek:

 

Als klein kind voelde ik mij vrij, gelukkig, speels en nieuwsgierig. Terugkijkend op mijn traineeship hebben deze kreten weer de overhand in mijn leven gekregen, en herken ik mezelf in het kind van vroeger.

Wat is er toch in de tussentijd gebeurd?

Als kind maakte ik mij niet druk om mijn omgeving, prestatiedruk voelde ik niet, vriendschappen ontstonden heel natuurlijk en zorgen had ik niet. Op mijn vierde ging ik voor het eerst naar school, en vanaf dat moment kwam ik voor het eerst in aanraking met cijfers, rapporten, juffen en meesters, vriendinnetjes, kinderfeestjes en ga zo maar door.

Naar mate ik ouder werd, van groep 8 naar brugklasser en van eindexamenleerling naar eerstejaarsstudente, werd mijn omgeving steeds belangrijker. Ik ontleende mijn identiteit voor het grootste gedeelte aan mijn omgeving. De ’populaire’ vriendengroepen, de vakanties in mijn tienerjaren, studeren in Maastricht, de studentenvereniging en vervolgens de master en stage in Brussel. De logische vervolgstap was een carrière bouwen in het Brusselse.

Maar ik koos voor het traineeship in Brabant! Daarmee koos ik voor mezelf en in plaats van wat de maatschappij, vrienden of familie van mij hadden verwacht. Ik heb geen moment spijt gehad van deze keuze, want ik wist dat het de juiste was.

Het traineeship heeft mij veel gebracht: nieuwe vriendschappen, vaardigheden, interessante opdrachten, een groot netwerk, boeiende workshops en een persoonlijke ontwikkeling.

Maar de grootste ontwikkeling die ik heb doorgemaakt is de (her)ontdekking van wie ik ben, wat ik kan, waar ik wil zijn, wat ik wil, waarom ik dat wil, en ga zo maar door. De antwoorden op deze vragen komen niet voort uit lessen op school, rapporten of sociale/maatschappelijke druk, maar puur uit mij. Dit is de allergrootste leerervaring.

De essentie van het boek ‘Oei, ik groei!’ is dat kinderen zich ontwikkelen in sprongen. Ondanks dat mijn sprong niet is aangekondigd door de beschreven drie H’s: Hangerigheid, Huilerigheid, en Humeurigheid, kan ik niet anders dan concluderen dat het traineeship De Toekomst van Brabant voor mij een fantastisch, grote sprong was in mijn leven.