Net zoals vele andere lichtingen had de TVB-lichting ‘23-’25 hun buitenlandse reis naar Brussel – het hart van Europa – gepland. Op woensdagochtend 7 november reisden bijna alle trainees apart af naar Eindhoven, om gezamenlijk in de Flixbus naar het niet zo verre zuiden te stappen. Na een reis van ongeveer twee uur stapte de groep uit in Brussel Noord. Mijn eerste indruk? Grijs en grauw, maar, zoals Guus Meeuwis in zijn klassieker Brabant beschrijft, gelukkig wel droog. Vervolgd door een korte wandeling naar het hostel (om bagage te droppen) en een koffietentje (we blijven tenslotte ambtenaren), startten we in kleine groepjes aan een Stads-escape: Een spel waar in de stad opdrachten waren verscholen die ons hielpen met het vinden van de “ontsnappingsplek”. We sloten de dag af met een bezoek aan een pool-café, waar ik na het winnen van 0 van mijn 4 potjes heb mogen concluderen dat ik hier niet bepaald talent voor heb.
De tweede dag, die compleet in het teken stond van de EU, begonnen we met een bezoek aan het Huis van de Nederlandse Provincies. Hier vertelde het team van EU Public Affairs hoe zij provincies voorzien van informatie uit de EU en andersom, maar ook over het smeden van coalities met Europese regio’s met vergelijkbare belangen. Voordat wij een haastige lunch voor onszelf konden regelen, kregen we kort de kans om Europarlementariër Mohammed Chahim (PVDA) te ontmoeten en een paar gerichte vragen te stellen. Van Europarlementariër gingen we door naar het Europees parlement, waar we van een presentatie mochten genieten over wat de EU inhoudt. Ons laatste bezoek brachten we aan de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), waar oud TvB-trainee Lorenzo Goudsmits ons vertelde over de rol van de VNG binnen de EU. Na het drukke dagprogramma sloten we de dag ontspannend af met het verkennen van de leukste cafés rondom de Europese wijk.
Op de laatste plenaire dag van ons bezoek aan Brussel kregen we een rondleiding door het Huis van de Europese geschiedenis. Hier bekeken we totaal niet kloppende wereldkaarten uit de middeleeuwen, maar zagen we ook hoe de kaarten zich ontwikkelden zodat we uiteindelijk geografisch een Europa konden definiëren. Niet alleen de kaarten maakten ontwikkelingen door, maar zo ook Europa zelf. In een reis door de tijd zagen we hoe revoluties, oorlogen en terreur Europa hebben veranderd en hoe dit uiteindelijk heeft geleid tot de oprichting van de EGKS, de voorloper van de EU zoals we die een dag eerder hebben mogen verkennen.
Na de lunch was het officiële programma van de Brusselreis voorbij, en konden we onze middag zelf indelen om ‘s avonds aan het weekendprogramma te beginnen. Waar sommigen deze vrijdagmiddag weer terug naar huis gingen, namen anderen de kans om nog eens door de straten van Brussel te dwalen. Ikzelf koos ervoor om even de rust van het hostel op te zoeken om mijn telefoon en mezelf weer wat op te laden voor het avondprogramma.
Nadat we vrijdagavond hebben genoten van een uitgebreid diner en ‘s avonds wat leuke cafés in het centrum hebben bezocht, stond zaterdag in het teken van bezoeken van musea. Waar sommigen de surrealistische kunst van René Magritte gingen bewonderen, kozen wij ervoor om terug naar de prehistorische roots te gaan en het natuurhistorische museum te verkennen. Na 20 minuten op de elektrische step – een aanrader! – stonden we in de galerij van Dinosauriërs en daarna de galerij van de Mens. ‘s Avonds bezochten we het Brussels Beer Project waar ons de kunst van het bierproeven werd geleerd – ruiken, kleur en doorzichtigheid bekijken – er zit meer achter dan dat in ieder geval wij dachten!
Toen was het alweer zondag, de laatste dag dat we (in ieder geval voor deze reis) in Brussel wakker zouden worden. Tijdens de laatste wandeling, dit keer met koffers, werd nog eens pijnlijk duidelijk dat Brussel wel degelijk heuvels heeft: Na ruim 70.000 stappen, schijnbaar 60km, in de afgelopen vier dagen begonnen mijn kuiten eindelijk toch te protesteren. Nadat we over een markt van 600 vierkante meter aan antiek hebben geslenterd, was het tijd voor ons laatste lunch-maal. Met het laatste beetje sociale batterij wat we over hadden, blikten we al etend terug op onwijs leerzame en leuke dagen, waar we al onze verwondering nog een laatste keer met elkaar deelden. Na vijf dagen van huis was de tijd daar om terug huiswaarts te reizen, waar we ondanks alle mooie momenten, toch allemaal ook wel naar uitkeken.
En daar zit ik dan, op een donderdagmiddag bij mijn opdracht in het NRE-gebouw van de gemeente Eindhoven mijn laatste zinnetjes te typen voor deze blog. Drie weken na de Brusselreis denk ik nog steeds alleen maar positief terug aan dit leerzame doch uitputtende uitstapje. Natuurlijk wist ik dat er een EU was, dat er Europarlementariërs zijn en dat de bevolking van het Europese continent revoluties en oorlogen hebben meegemaakt. Wat deze reis me vooral heeft doen beseffen is dat Brussel en Brabant veel meer delen dan een naam bestaande uit 7 letters beginnend met Br-. Of het nu formeel via het Huis van de Nederlandse Provincies en de VNG is, indirect via een Helmondse Europarlementariër, direct via een gezamenlijke geschiedenis of muzikaal met het gelukkig wel droge weer: De EU zijn en maken we veel meer samen dan ik vier weken geleden had gedacht.
Door Roel Kuijpers