Trainee komt voor (koude) verrassingen te staan

04-05-2017

Een blog van trainee Tommy van Remunt

De laatste dagen zie ik overal in de media dingen als ‘kans op sneeuw’, ‘autoruiten krabben’ en ‘winterse buien in aantocht’. Op moment van schrijven zit ik wel in Zweden en daar schijnt dit in april de normaalste zaak van de wereld te zijn. Maar in Nederland, come on?! Hoewel sneeuw voor de Zweden de normaalste zaak van de wereld is, moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat ik hier minder op had gerekend. Mijn laatste vakantiedag had moeten bestaan uit stereotypische toeristische dingen als sightseeing, eindeloos ronddolen door de oude binnenstad en hopeloos verdwalen in het metronetwerk van Stockholm. Echter, de sneeuw en de kou hebben anders bepaald en in plaats van de toerist uit te hangen zit ik nu in een lunchroom de tijd te doden tot het moment daar is om te vertrekken naar het vliegveld. Terwijl ik wat probeer op te warmen met warme chocolademelk (surprise! In Zweden schenken ze standaard pure chocolademelk), scroll ik wat door de mail en zie ik een heleboel berichten in de verschillende (trainee-) WhatsApp groepen binnenkomen. Daarmee komt langzaam maar zeker het besef dat mijn vakantie er dan toch echt bijna op zit en de start van de tweede traineeperiode steeds dichterbij komt. Een mooier moment om terug te kijken op de eerste acht maanden is er dan ook bijna niet (alhoewel, wat minder sneeuw zou het moment toch wat mooier maken).

Zo’n 10 maanden terug kregen we het verlossende telefoontje met de boodschap ‘Gefeliciteerd, we zouden je graag als trainee bij de Toekomst van Brabant willen aannemen’. Dit ene telefoontje zorgde voor een wirwar van emoties. Blijdschap, want ik was tenslotte aangenomen en had een baan. Maar ook twijfels. Want ik had een baan, maar hoe nu verder? Wat zou ik de komende twee jaar gaan doen? En waar zou ik allemaal komen te werken? Vragen die ik stiekem toch wel spannend vond. En die twijfels namen in augustus alleen maar toe op het moment dat de eerste opdracht bekend werd gemaakt. Wat had een criminoloog nu te zeggen over Open Data in Bergen op Zoom? Op dat moment besefte ik dat ik de komende twee jaar waarschijnlijk nog veel meer zaken niet zelf in de hand zou hebben en dat ik me daar maar aan over moest geven. En daarbij, ik mag de titel de Toekomst van Brabant dragen, dus wat kan mij nu nog gebeuren!

Met dat besef in het achterhoofd ben ik de eerste periode ingegaan met het idee om vooral alles op me af te laten komen en overal voor open te staan. En wat was het voor een eerste periode! In het begin was ik wellicht nog wat sceptisch, maar ik kijk nu terug op een periode die vooral in het teken stond van verschillende onderwerpen en gevuld was met verbazing en verrassingen. Zo zijn onder andere de onderwerpen open data, informatie en processen in een ambtelijke organisatie, de digitale agenda 2020, storytelling, vastgoed en cybercrime de revue gepasseerd. Ik heb workshops bijgewoond op het gebied van presenteren, open data, de kracht van uitstraling en zelfs een zangworkshop (welke nogmaals bevestigde dat het goed geweest is dat ik nooit aan Idols of The Voice heb meegedaan). En daarnaast heb ik me vooral verbaasd en verrast over een aantal zaken, zoals hoe vroeg iedere ochtend de files zich al vormen, hoe belangrijk regionaal samenwerken kan zijn en hoe snel je persoonlijke dingen over jezelf kan leren. En bovenal de verbazing over hoe gaaf het traineeprogramma eigenlijk wel niet is! Lees deze alinea nog maar eens door en besef dat we pas acht maanden bezig zijn! Gaaf toch?! Ik kijk dan ook erg uit naar de start van periode 2. In deze nieuwe periode ga ik me in Tilburg bezighouden met vraagstukken binnen het sociale domein, een domein dat in beginsel iets meer raakvlakken heeft met mijn criminologische achtergrond dan open data. Maar toch hoop ik de tweede periode net zoveel verrassingen voor me in petto heeft als de eerste acht maanden! Alleen de koude verrassing voor wat betreft de weersverwachting mag wat mij betreft achterwege blijven…