Het ei, de feminist en biopolitiek. Wat moet ik aan?

16-05-2017

Een blog van trainee Sofie Deen

Het traineeprogramma is supergaaf. Nee, niet omdat we dat moeten zeggen in deze blog. Als ik had gewild, had ik hier het traineeprogramma kunnen bashen. Maar dat ga ik niet doen. Het is namelijk GE-WEL-DIG.

Mee mogen doen aan de Toekomst van Brabant is een kans omdat je over jezelf leert, over je eigen ambities en hoe je eigen vooroordeel je vaak het meeste in de weg staat. Dat kan iedereen bedenken. Maar er is nog iets. Iets wat vaak over het hoofd wordt gezien. Namelijk: de hoeveelheid van leeftijdsgenoten waarmee je 1 keer per maand 2 dagen lang met elkaar in een klooster doorbrengt. En dat brengt mogelijkheden met zich mee. Vooral als, even statistieken erbij pakken, 35 op de 49 vrouw is! Dat betekent dat meer dan 2/3e vrouw is? Ehh.. goed. Voor alle duidelijkheid, ik kan dus geen breuken en ik ben WEL door het sollicitatieproces heen gekomen. Gebroken niet- breukers: het leven is meer dan een onopgeloste breuksom.

Ik kwam op het geweldige idee om een kledingruil te organiseren. Maatschappelijk betrokken, lekker circulair zijn met z'n allen enzo en bovendien: 35 dames een avond bij elkaar brengt mogelijkheden tot een succesvolle pop-up winkel in een klooster in niemandsland. Tenminste: als alle dames wat meenemen. Dat was het geval. Het was een succes. YES. Wat je hier dus uit kunt halen is als je een leuk idee hebt dan word je als trainee gewoon geholpen met de realisatie ervan. Hoe gaaf is dat.

Het fijne van met 35 dames lunchen, dineren, ontbijten, zelfreflectie, gedrag benoemen en wat nog meer is dat ik mijn feministisch eitje kwijt kan bij oren die het willen horen. Ik kom er open en eerlijk over uit. Ik ben feminist. Bij mij thuis willen ze wat ik te zeggen heb liever niet horen. "Feminazi" word ik dan genoemd. Het deel van de familie waar ik nu over praat bestaat voornamelijk uit mannen en dit statement is dus lekker gekleurd.

Het bijzondere is dat "feminazi" een vrij algemeen woord schijnt te zijn voor het open en eerlijk uit komen voor feminist zijn. Zodra een president van een bepaald (hier niet te noemen) land Nederland nazi-nakomelingen noemt valt onze premier erover. Zodra meerdere dames feminazi worden genoemd is het meer een titel voor bepaald gedrag. Zie jij het verschil? Ik niet.

Ik kan nu allemaal punten aan halen die je misschien wel of misschien niet overtuigen waarom in Nederland nog steeds zoiets bestaat als een andere behandeling van een vrouw ten opzichte van een man dat "niet biologisch bepaald is". Dat was een mooi argument waar een jongen mee kwam om seksistische situaties uit te leggen. In de casus die we behandelden tijdens een opleidingsdag werd aangenomen dat een vrouw geen vlot kon bouwen. Daar had ze een man voor nodig. Natuurlijk kunnen vrouwen geen vlot bouwen, dat is namelijk hoe de biologie werkt.. Wacht. Of dat de vrouwelijke rolmodellen die hoge posities bekleden in de Brabantse politiek ook daadwerkelijk beoordeeld worden op hoe ze dit be-kleden. Het ene moment schijnen broekpakken bij directrices wel te kunnen. Het andere moment doen ze te veel aan hun uiterlijk. Bij een man zijn zulke zaken niet aan de orde. Misschien is dat ook wel hoe de biologie werkt? Nee ik ben het er nog steeds niet mee eens.

Terwijl we, in ons klooster na een dag reflecteren, met ons moddertoetje aan het spelen waren kwamen we tot de conclusie dat we hier iets mee willen. De dames die zich konden vinden in mijn feministisch eitje en de frustratie delen waren ook enthousiast. Wat we gaan doen en hoe we dit gaan doen is nog onbekend. Ik ben benieuwd of het biologisch bepaald gaat zijn hoe we onze plannen vorm gaan geven.