Een vleugje verbeelding

16-01-2017

Trainee Maud van de Weem schreef een blog geïnspireerd op de feestdagen:

 

Come with me and you'll be

In a world of pure imagination

Take a look and you'll see

Into your imagination

Laat ik er maar meteen voluit voor uitkomen: ik ben dol op de feestdagen. Van het decoreren van de kerstboom, de vele lichtjes op straat, de ‘stress’ in de keuken, tot het gelach en gekibbel met familie en het luidkeels meezingen met Mariah Carey op de radio, het hoort voor mij allemaal bij de traditie.  De feestdagen zijn tevens niet compleet zonder een gezonde portie nostalgische, betoverende films.  Eén van mijn persoonlijke favorieten is Willy Wonka and the Chocolate Factory, de klassieker uit 1971.

Al sinds mijn kinderjaren word ik ieder jaar weer meegenomen in de wondere wereld van de  chocolademaker en telkens weer vallen me nieuwe dingen op of haal ik er andere lessen uit, zo ook dit jaar.  Bovenstaande regels zijn afkomstig uit het lied dat in de film wordt gezongen op het moment dat de personages in de film het wondere snoeplandschap van Willy Wonka binnentreden. Het lied heeft mij dit jaar in het bijzonder aan weten te spreken omdat deze zowel een mooie reflectie biedt op de gebeurtenissen van het afgelopen jaar als de wensen en hoop die ik wil uitspreken voor de toekomst.

If you want to see magic lands

Close your eyes and you will see one

Want to be a dreamer, be one

Anytime you please and please save me one

Op mijn achttiende koos ik ervoor om te starten met een bacheloropleiding kunstgeschiedenis. Ik genoot er volop van om mijzelf onder te dompelen in de gecreëerde werelden van talloze kunstenaars die ieder op eigen wijze mij iets vertelden over de mensheid door de eeuwen heen. Het gaf mij een besef van wie de mens is, wat ons eeuwenlang heeft gedreven en hoe dit de grondslag vormt van hedendaagse situaties en ontwikkelingen. Kunstgeschiedenis werd zo voor mij een weergave van het innerlijke leven van de mens; zijn aspiraties en inspiraties, zijn hoop en angsten, zijn spiritualiteit en bewustzijn. Ik kwam al snel tot de conclusie dat ik niet zozeer geïnteresseerd was in de materie van een specifiek kunstwerk en de restauratie daarvan, maar vooral gepassioneerd werd door het vertellen van het grotere verhaal. Maar wat betekende deze openbaring nu voor mijn verdere carrière?

Het antwoord op deze vraag kwam toen ik stage liep bij een gemeente. In die periode kwam ik voor het eerst in aanraking met de wereld van het kunst- en cultuurbeleid en ervaarde ik hoe je als ambtenaar in staat bent om niet alleen het culturele erfgoed van de mens te bewaren, maar ook het maatschappelijk belang ervan te onderstrepen door de toegevoegde waarde van deze domeinen voor andere zaken als innovatie, integratie en vrijetijdseconomie te tonen. Voor mij werd het duidelijk; 2015, maar zeker 2016, zouden de jaren worden waarin ik mijn pijlen ging richten op het verkrijgen van een goede startpositie voor een baan bij de overheid! Ik startte met en behaalde een master kunst-, cultuurbeleid en mecenaat, ik liep een stage bij de afdeling cultuur en erfgoed van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en oriënteerde mij suf op de mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Dat laatste bleek uiteindelijk geen moeilijke keuze toen het traineeschip ‘De Toekomst van Brabant’ voorbij kwam. Het programma sprak me direct aan omdat ik nog niet het idee had helemaal uitgeleerd te zijn. Werkervaring opdoen zag ik weliswaar als belangrijk, maar daar zou je wel op moeten kunnen reflecteren om zo de kans te krijgen om verschillende kanten van jezelf te ontdekken en ontwikkelen.

We'll begin with a spin

Trav'ling in the world of my creation

What we'll see will defy

Explanation

En na al dat harde werken? Met trots kan ik zeggen dat ik mijn eigen ‘droomwereld’ heb gecreëerd! Na een intensieve sollicitatieprocedure ben ik namelijk aangenomen voor bovengenoemd traineeship. Inmiddels ben ik al een aantal maanden aan de slag als ambtenaar in-spé, en dat is geweldig! Voor mijn eerste opdracht ben ik direct op een zeer passende positie geplaatst, namelijk bij de afdeling erfgoed van de provincie Noord-Brabant.  Aldaar adviseer ik over de manier waarop het talrijke industriële en agrarische erfgoed van de provincie in de markt kan worden gezet en bekend kan worden gemaakt bij het grote publiek. Pareltjes als Strijp-S in Eindhoven, de spoorzone in Tilburg en CHV de Noordkade in Veghel passeren daarbij mijn pad. In een willekeurige week ben ik bezig met het ontwikkelen van concepten om het erfgoedverhaal te verbeelden, heb ik overleggen over de korte en lange termijnstrategie,  bedenk ik scenario’s om kunstenaars en andere vertellers in te zetten, voer ik gesprekken met hippe bedrijven, creatieve ondernemingen en andere betrokken actoren in het veld en leer ik vooral heel veel over de gang van zaken en de processen in het ambtelijk apparaat.

Eigenlijk is er iedere dag wel een moment waarop ik realiseer dat het een ontzettend voorrecht is om onderdeel te mogen uitmaken van dit traineeship. Of het nu is wanneer ik weer eens een enthousiast en inzichtelijk gesprek heb op het provinciehuis,  tijdens de wekelijkse lunches met mede-trainees of wanneer ik weer een intense, maar ontzettend motiverende opleidingsdag heb gehad in Biezenmortel, telkens weer prijs ik mijzelf ontzettend gelukkig! Voor het komende jaar kan ik dan ook niets anders dan hopen op nog veel meer prachtige ervaringen en mogelijkheden om aan mijn professionele en persoonlijke ontwikkeling te werken en mijzelf daarmee in te zetten voor een mooier en beter Brabant. Opnieuw zijn het enkele woorden uit het lied die dit ideaal op passende wijze omschrijven:

If you want to view paradise

Simply look around and view it

Anything you want to, do it

Want to change the world, there's nothing to it