De zondagavond

06-06-2017

Een blog van trainee Wieteke de Jong

Wat een heerlijk weekend heb ik achter de rug! Het was hemelvaart en dat betekent een lekker lang weekend én het werd 30 graden. Ik heb in een bootje door de Amsterdamse grachten gevaren, gebarbecued alsof mijn leven ervan af hing, mijn 25e verjaardag gevierd en dan wint Tom Dumoulin ook nog eens de Giro. Er wordt geproost op een mooi weekend! Zondagavond hoor ik verschillende reacties van vrienden om me heen als we van ons laatste witbiertje in de zon genieten. ‘’Pff morgen weer aan ‘t werk, echt geen zin in!’’ De volgende: ‘’Ik zit weer de hele dag in de UB, ben er wel klaar mee!’’ Ik ga nadenken over de week die gaat komen en betrap mezelf op iets: Ik heb er wel weer zin in! Onder het genot van mijn biertje leg ik uit dat ik morgen weer aan de slag mag met een integrale aanpak voor strategisch programmeren binnen de gemeente Eindhoven (dit roept bij mijn vrienden nog niet echt enthousiaste reacties op, waarschijnlijk zijn deze begrippen op dit tijdstip wat holler dan gedacht). Ze vragen: maar Wiet, wat doe je dan eigenlijk in zo’n week?’ Goede vraag!

Probeer dat maar eens uit te leggen. Ik doe een poging: ’’ Ik ben pas nét begonnen bij de tweede periode van het traineeship en zit bij gemeente Eindhoven. Ik ga mijn opdracht verder uitspitten en met zo veel mogelijk verschillende mensen binnen de gemeente erover praten. Ik mag ook nog even aanschuiven bij een overleg tussen de sectorhoofden van gemeente Eindhoven én mee nadenken over de public affairs richting Den Haag. Naast mijn inhoudelijke opdracht heb ik deze week nog een gesprek met directeur van waterschap Aa en Maas Piet Sennema over mijn voortgang in het traineeship, mag ik met zes andere trainees bedenken hoe we de tweedaagse opleidingsdagen van november in gaan vullen en ik mag aanstaande donderdag en vrijdag weer naar Biezenmortel!’’ Ik heb het gevoel dat mijn enthousiasme nog niet meteen gedeeld wordt en vooral mijn laatste zin roept nog vreemdere gezichten bij mijn vrienden op: ‘‘Biezenmortel, wat ga je daar dan doen?’’ Goede vraag!

Probeer dat maar eens uit te leggen. ‘’Biezenmortel is inmiddels een begrip geworden. Hier gaan we ongeveer één keer per maand twee dagen met alle trainees in een oud klooster in the middle of nowhere zitten onder het mom van traineedagen. We krijgen begeleiding voor ons leertraject en onze persoonlijke ontwikkeling maar leren we ook ins en outs over ons inhoudelijke werk. Naast dat we twee dagen druk bezig zijn is er natuurlijk ook de mogelijkheid om met de andere trainees bij te kletsen, ons vol te eten aan worstenbroodjes en van de open bar te genieten.’’

Terwijl ik dit uitleg krijg ik weer de steeds terugkerende kriebel in mijn buik, de zware maar enorm leuke en leerzame dagen komen er weer aan. Het effect van deze traineedagen op mij krijg ik nog steeds niet uitgelegd. Na 9 maanden trainee te zijn ben ik inmiddels gewend dat het moeilijk te vertellen is wat ik nou eigenlijk doe: verschillende werkplekken, verschillende inhoudelijke opdrachten, trainee projecten en dan ook nog een persoonlijk ontwikkeltraject erbij. Ik krijg het amper overgebracht maar weet één ding zeker: Ik heb echt zin in deze week!

Ook nu moet ik er weer aan toegeven, ik krijg het gewoon niet uitgelegd. Al snel besef ik: Ik heb gewoon een hele vette baan! Na deze wat stroeve uitleg wil ik bijna zeggen: ‘Nee ik heb er ook echt helemaal geen zin in deze week’ maar ik krijg het mijn strot gewoon niet uit.